ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΤΟΙΚΟ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΝΗΣΙΟΥ

- Καλησπέρα! Θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις για τη γειτονιά μας.

Κ. Νίκος: Καλησπέρα, παιδί μου! Μένεις κι εσύ σε αυτή τη γειτονιά;

- Ναι, εδώ έχω μεγαλώσει.

Κ. Νίκος: Κι εγώ το ίδιο. Λοιπόν, σε ακούω. Θα χαρώ πολύ να σε βοηθήσω σε ό,τι χρειάζεσαι.

- Πώς πήρε το όνομά της η γειτονιά Βατραχονήσι;

Κ. Νίκος: Παλιά εδώ υπήρχε ένα ρέμα, ο Ιλισός, και στις όχθες του μαζεύονταν πολλά βατράχια. Οι άνθρωποι άρχισαν να αποκαλούν την περιοχή "Βατραχονήσι", γιατί όταν πλημμύριζε το ρέμα, θύμιζε νησί. Το όνομα έμεινε, ακόμα κι αν το ρέμα καλύφθηκε με τον καιρό.

- Πώς ήταν η ζωή στη γειτονιά όταν ήσασταν εσείς μικρός;

Κ. Νίκος: Ήταν πιο ήρεμη, πιο οικογενειακή. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους και παίζαμε στους δρόμους χωρίς φόβο. Δεν είχε τόσα αυτοκίνητα και φασαρία όπως σήμερα.

- Υπήρχαν κάποια ιδιαίτερα κτίρια ή μαγαζιά που δεν υπάρχουν πια;

Κ. Νίκος: Βέβαια! Υπήρχε ένας παλιός νερόμυλος κοντά στον Ιλισό, που τώρα δεν υπάρχει πια. Επίσης, υπήρχαν πολλά μικρά μαγαζάκια, μπακάλικα, καφενεία. Στα καφενεία μαζευόμασταν τότε. Σήμερα, τα περισσότερα έχουν αντικατασταθεί από μοντέρνα καταστήματα. Καφετέριες, εστιατόρια.

- Πώς ήταν οι δρόμοι και οι πλατείες του Βατραχονησίου τότε;

Κ. Νίκος: Οι δρόμοι ήταν πιο στενοί και ήσυχοι, στρωμένοι με χαλίκι ή ακόμα και χώμα. Αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν λίγα, όπως σου είπα. Οι πλατείες ήταν γεμάτες παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο ή κρυφτό.

- Τι αλλαγές έχετε παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια στη γειτονιά;

Κ. Νίκος: Χτίστηκαν πολλές πολυκατοικίες, τα παλιά σπίτια με τις αυλές χάθηκαν και η περιοχή έγινε πιο πυκνοκατοικημένη. Έχει περισσότερο θόρυβο και λιγότερη προσωπική επαφή. Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν πλέον περισσότερες επιλογές για διασκέδαση. Νομίζω ότι είναι μια ωραία γειτονιά για τους νέους.

- Εσείς πώς διασκεδάζατε όταν ήσασταν νέος;

Κ. Νίκος: Σαν παιδί, έπαιζα στις αλάνες. Σκαρφαλώναμε στα δέντρα, φτιάχναμε αυτοσχέδια παιχνίδια, κυνηγούσαμε βατράχια δίπλα στο ρέμα! Δεν υπήρχαν κινητά και τηλεοράσεις, οπότε ήμασταν συνέχεια έξω.

- Μπορείτε να μου μιλήσετε για κάποια επαγγέλματα που υπήρχαν τότε και  σήμερα έχουν εξαφανιστεί;

Κ. Νίκος: Ναι, βέβαια. Θυμάμαι τους γαλατάδες που έφερναν γάλα στις πόρτες, τους παγοπώλες που πουλούσαν πάγο για τα ψυγεία. Υπήρχαν ακόμα και νερουλάδες που κουβαλούσαν νερό. 

- Πώς ήταν οι σχέσεις στη γειτονιά τότε σε σύγκριση με σήμερα;

Κ. Νίκος: Ήμασταν όλοι μια μεγάλη οικογένεια. Γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας. Αν κάποιος είχε ανάγκη, πηγαίναμε να βοηθήσουμε. Βέβαια, υπήρχε και πολύ κουτσομπολιό. Τώρα, πολλές φορές, δεν ξέρουμε καν ποιος μένει δίπλα μας. 

- Τι σας αρέσει περισσότερο και τι λιγότερο στη σημερινή μορφή της γειτονιάς;

Κ. Νίκος: Μου αρέσει ότι η περιοχή είναι ζωντανή, έχει ωραία καφέ και μαγαζιά. Δεν μου αρέσει που χάθηκε το παλιό της χρώμα, τα ωραία σπίτια. Δεν μου αρέσουν οι πολυκατοικίες. Μου λείπουν οι αλάνες και η ησυχία.

- Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στο Βατραχονήσι σήμερα, τι θα ήταν αυτό;

Κ. Νίκος: Θα ήθελα να υπάρχουν περισσότεροι ελεύθεροι χώροι για τα παιδιά και περισσότερη πράσινο.

- Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις!

Κ. Νίκος: Κι εγώ σε ευχαριστώ, παιδί μου! Χαίρομαι που ενδιαφέρεσαι για την ιστορία της γειτονιάς μας.